Przemoc domowa

Przemoc domowa

Przemoc domowa jest to przemoc stosowana przez osoby najbliższe wobec innych osób, które zamieszkują razem ze sprawcą. Polega ona na stosowaniu przemocy fizycznej, jak bicie, popychanie, szarpanie, a także przemocy psychicznej, jak krzyki, awantury, wyzwiska, zastraszanie. Może mieć formę działania, jak w przypadku uderzenia, a także zaniechania, przykładowo poprzez głodzenie.
Nie zawsze dzieci są bezpośrednio pokrzywdzone przez takie zachowanie. Czasem są jednak obserwatorami sytuacji, w których jedno z rodziców stosuje przemoc w stosunku do drugiego z nich, a więc przemoc domowa dotyka ich w sposób pośredni.
 
WAŻNE! Jeśli zauważasz niepokojące sytuacje w twoim domu, porozmawiaj o tym z zaufaną osobą dorosłą np. dziadkami. Czasem wystarczy drobna interwencja z zewnątrz, aby sytuacja wróciła do normy. Nie pozwalaj, aby wasza rodzina pozostała sama z tym problemem.
 
Jeśli boisz się wracać do domu, nie czujesz się tam bezpiecznie – obawiasz się, że ktoś może Cię tam skrzywdzić, zastanów się dlaczego tak jest. Czasem negatywne zachowania rodziców mogą być wynikiem bezsilności, braku czasu, a nie chęcią krzywdzenia. Spróbuj porozmawiać z nimi, powiedzieć jak się czujesz – wypracujcie wspólny kompromis.
 
WAŻNE! Do poważnej rozmowy z rodzicami musisz wybrać dobry moment. Nie podejmuj prób, jeśli widzisz, że są zdenerwowani, zmęczeni, zajęci, czy mają gości. Daj im szanse na zrozumienie Twojej sytuacji i pozwól, aby mogli wyrazić swoją opinię. Mówiąc stosuj przekaz „ja”, np. „ja czuję się źle, kiedy na mnie krzyczycie”, a nie „wy”/”ty”, np. „jesteście źli, nie potraficie robić nic innego jak tylko krzyczeć”, itp.
 
Jeśli sytuacja nie uległa zmianie, nie oznacza to, że nic więcej nie możesz zrobić. Stosowanie przemocy wobec osób najbliższych jest zabronione przez prawo i istnieje wiele instytucji, które mogą Ci pomóc.
Przede wszystkim porozmawiaj z wychowawcą, pedagogiem szkolnym, babcią, dziadkiem, inną zaufaną osobą dorosłą i poproś ich o interwencję.
 
WAŻNE! Rodzice i opiekunowie mają obowiązek troszczyć się o Ciebie i dbać o Twoje dobro. Chodzi nie tylko o wsparcie materialne, ale też duchowe i psychiczne. Nie można krzywdzić dziecka, a potem starać się mu to wynagrodzić. Kupowanie Twojego milczenia jest błędem. Nie miej wyrzutów sumienia, że sprawisz ból swoim rodzicom/opiekunom informując kogokolwiek o sytuacji w domu. Żadne pieniądze nie kupią Ci poczucia bezpieczeństwa. Musisz zadbać o siebie.
 
Nie poddawaj się jeśli ktoś zignoruje twoją prośbę o pomoc. Jest wiele instytucji, które mogą Ci pomóc – poszukaj w swojej okolicy organizacji pozarządowych zajmujących się kwestią przemocy domowej, odwiedź Ośrodek Pomocy Społecznej i porozmawiaj z jego pracownikiem, ostatecznie możesz poprosić o radę dzielnicowego.
W sytuacjach występowania przemocy w domu po poradę możesz zadzwonić pod bezpłatny numer 116 123. Tam uzyskasz informację co można zrobić w Twojej sprawie, a także właściwie wsparcie psychologiczne i emocjonalne.
Jeśli stosowana jest wobec Ciebie przemoc fizyczna postaraj się, aby obejrzał Cię lekarz. Jeśli żaden z opiekunów nie chce zaprowadzić Cię do przychodni i bagatelizują kwestię, zrób zdjęcia widocznych znaków pobić, szarpnięć, popchnięć. Potem możesz je pokazać zaufanej osobie lub Policji jako potwierdzenie swoich słów.
 
WAŻNE! Robiąc zdjęcia pamiętaj, aby były na nich widoczne albo twoja twarz, albo charakterystyczne tylko dla Ciebie elementy twojego ciała. Jeśli zrobisz zdjęcie tylko siniaków na ręku, sprawcy mogą się wypierać winy twierdząc, że nie ma pewności, iż ręka jest twoja.
 
W ostateczności sprawę należy zgłosić na Policję. Możesz wysłać do nich pisemne zawiadomienie o przestępstwie (wzór do pobrania tutaj), możesz zadzwonić i prosić o interwencję, szczególnie w trakcie awantur czy innych konfliktowych sytuacji, a ostatecznie możesz udać się na komisariat lub posterunek i opowiedzieć o wszystkim. Poproś o wsparcie zaufaną osobę dorosłą. Postaraj się dokładnie o wszystkim opowiedzieć. Jeśli masz jakieś zdjęcia, nagrania, dokumenty potwierdzające twoją historię weź je ze sobą, ale zawsze zachowaj dla siebie kopię wszystkiego, co zostawiasz na Policji.
 
WAŻNE! Przemoc, którą stosują osoby najbliższe jest zawsze bardzo bolesna dla poszkodowanych. To, że szukasz pomocy nie oznacza, że nie kochasz swoich rodziców. Pozwól pomóc sobie i im.